Programma's/Recensies

Prelude
Ouverture
Kunstkringen
Japanse Kampen
Orkesten/Koren
Komponisten
Artiesten
Sticusa/Erasmushuis
Programma's/Recensies
Encores/Links
Onderzoekers
Chronologie en kaarten
Knipsels
Gebouwen
Radio
gamelan
 
Kunstkring dd. 1928          Print Version/Afdruk Versie
3e  concert  Cecilia Hansen. De tournee van Cicilia Hansen behoort weer tot het verleden, zij heeft gisteren afscheid  genomen van Weltevreden met een concert, dat als geheel evenwichtiger was dan de beide  vorige  en zeker beter dan het eerste
Slechts in Tschaikowsky's Concerto hadden we meer verwacht.Een vertoking zooals men er zoovele meemaakt en waaraan dit Concerto de qualificatie "hol"te danken heeft. Men hoorde gisteren de techniek te zeer en dan  komen er gedeelten te voorschijn bij welke men zich afvraagt, waartoe al dat geren op de viool dient. De violiste had hiernaast fraaie momenten (de Canzonetta was uitstekend):de goedkoope passages op de G-snaar werden ons echter wat al te duur opgedist. Als geheel een vertolking, diebij lange na niet in de schaduw konstaan van die van Moquilewky. Trouwens, wij betreuren het dat deze eersterangs violist slechts een recital heeft gegeven: de drie concerten van Cecilia Hansen staan hier tegenover in een onjuiste verhouding. Tsaikowsky's werk prijkte op het programma tusschen 2 Italianen: Vitali(Chaconne) en Corelli(la Folia). Cecilia Hansen  heeft hiermede haar prestaties in Pugnani en Vivaldi verre overtroffen. Vitali's Chaconne werd behoudens enkele onduidelijkheden in het rythme sterk en waardig gespeeld. Van "la Folia"had de violiste zich de bewerking van Kreisler gekozen, een gelukkige keuze. Want behalve  een zeer persoonlijke bewerking der vioolpartij, iets dat  Kreisler zich kan veroorlooven, heeft hij voor een prachtige begeleiding gezorgd, waardoor de schoonheden van het strijkinstrument nasar voren worden gebracht.De bassen vormen als 't ware een warmen, donkeren,fluweelen ondergrond, waarop Cirelli's onvolprezen werk als een  kostelijk juweel ligt uitgesteld.
Kreisler's Recitativo en Scherzo voor viool alleen volgden en hoezeer we de concertgeefster hierin om haar raffinement bewonderd hebben zoo meenen wij toch, dat zij te kort schoot. Kreisler heeft dit werkje, waarin hij zijn liefde voor de oude Italianen en de Weensche wals verraadt voor zich zelf geschreven en wanneer men het door hem heeft hooren spelen met die warme, langoureus - zingende dubbelgrepen en verrukkelijk gave trillers in het Recitativo en die donzige-lichte stokvoering in het Scherzo, dan beseft men, dat Cecilia Hansen de mogelijkheden van het vioolspel nog lang niet ten  volle heeft uitgebuit.
Een Hongaarsche dans van Brahms's Joachim en de Poupee Val-Sante van Podini-Kreisler (waarin we den pianist Boris Zahkaroff graag wat pettilanter en duidelijker in de rechterhand hadden gehoord) bleken  gehell binnen het bereik der violiste te liggen - in het "Rondo des Lutins"van Bazzini was ze minder gelukkig, maar dat overkomt de beste.
De pianist was in Tschaikowsky niet zoo volgzaam als anders, de figuren werden vaak weggemoffeld. Een fraai afgewogen vertolking van de begeleiding van "la Folia" maakte de zaak weer goed.
Warm applaus en eenige bloemstukken beloonde de violist, waarvoor zij met een Moorsch-getinte toegift van ons onbekend fabricaat dankte.
DE W.+
Print Version/Afdruk Versie